Het zijn van die begrippen die zo op elkaar lijken en vaak worden verward met elkaar. In de Mirea Experience werken we met al deze begrippen; spiegelen, projectie en overdracht, die zo eigen zijn aan de mens. Dit doen we aan de hand van het New Energy Art Experience spel, dat een eindeloosheid aan mogelijkheden biedt. Het legt individuele en groepsprocessen bloot door zijn inhoud en vorm.

Diepe stuff! Intens vooral is de ervaring. Van nature zijn mensen vaak geneigd om gevoelens die van hen zijn, ook toe te kennen aan anderen in een gelijke situatie. Om een ervaring van een ander dezelfde betekenis te geven als die de ervaring voor jou had. We denken soms te weten dat emoties die we zelf hebben, voor een ander hetzelfde voelen. Dit is zelden waar. Al zijn er universele gevoelens die we kunnen begrijpen omdat we ze zelf ook hebben meegemaakt. Daaruit komen empathie en compassie voort.

Met invoelen alleen ben je er nog niet. Gevoelig of hoog sensitief zijn alleen is nog geen skill die maakt dat je je professioneel en met compassie kan handelen in client situaties. Het kunnen lezen van gedachtes, gevoel en energie is een vaardigheid. Wat een coach of begeleider een eigen kleur geeft is hoe die ermee om gaat, welke gereedschappen die aanreikt, wat de benaderingswijze, visie en manier van handelen is. Liefde, daar gaat het om.

Dit geldt ook zeker als het gaat om spiegelen. Er bestaat een overtuiging dat alles een spiegel is van jouw en mijn bewustzijn. Dat de ander een stuk van jezelf reflecteert. Wanneer we de spiegelbril opzetten, kan het zijn dat er een scheurtje in het glas zit. We kunnen de ander moeilijk meer zien als zichzelf, onder het mom van "we zijn allemaal 1. Jij bent mij en ik ben jou." Wanneer een ander je een compliment geeft, volgt er soms de reactie: Ik ben je spiegel. En daarmee wordt het compliment niet ontvangen maar afgeketst. Er ligt een gemiste kans om te weerkaatsen in volheid.

Wanneer er een zogenaamde blokkade voor doet wordt tijdens een sessie of gesprek er soms gezegd door de coach: "Ik ben je spiegel. Je ervaart nu deze emoties omdat er een blokkade zit en ik weerspiegel die." Wanneer ik dat observeer constateer ik vaak iets anders en denk: Nee, hoor. Het is andersom. Er wordt iets in jouw aangeraakt dat irriteert, het feit dat de client een andere visie heeft. Dat is geen blokkade, dat is expressie van heelheid." Het willen gladstrijken van elke bobbel is soms het onvermogen van de coach om de heelheid van de ander te zien. Herken, leer herkennen wat van jou is en de ander. Durf als coach en begeleider te blijven groeien.

Dat is de hele kern bij projectie, overdracht en spiegeling. Er zijn verschillen tussen al deze begrippen en als professional is het belangrijk om bij jezelf en anderen te herkennen wanneer er wat aan de gang is. Om bewust te zijn van deze dynamieken, er naar te kunnen handelen en te kiezen wat de beste manier is om ermee om te gaan in het moment. We kunnen optimaal gebruik maken van het rolmodel wat we vertegenwoordigen voor een ander, er een helende ervaring van maken, ons er los van maken en perspectieven opschudden. Kies in het moment wat past.

Door eerst te spelen met al deze aspecten, er zelf bewust van te zijn en er ruimte in te blazen zodat het luchtig wordt. Dan doet het er niet meer toe wat, wat is, hoe het heet en welke psychologische reactie er aan de gang is. Het wordt dan een onderdeel van je professioneel handelen hierop te anticiperen zonder dat je er over na hoeft te denken. Maar daarvoor moeten we het eerst hebben geproeft, beleefd en herkend.

Dan is het mogelijk om heling werkelijk naar een ander plan te trekken. Om in plaats vanuit onafheid, een ervaring vanuit heelheid aan te bieden. Omdat jij weet dat jij en de ander heel zijn. Er in het moment een ontmoeting plaats vindt waarin er uitwisseling en facilitatie mogelijk is. Dan is werkelijke liefde mogelijk.

De aarde is er aan toe ontslag te nemen van zijn functie als leerschool.

Ontwikkelen is iets wat altijd doorgaat. Het is een expanderend proces waar veel plezier in zit. Leren daarentegen is zo geweest en last year. De aarde als leerschool klinkt mooi, maar wordt vaak gebruikt om zo het lijden in stand te houden onder het mom van lessen. Ik hoor vaak om me heen: "Ja, ik moest deze ervaring door om tot dit besef of inzicht te komen." Bij mij gaat er dan een belletje rinkelen: Hier is een overlevingsmodus actief.

Besef, inzicht of bewustzijn heeft nog nooit gedaan aan voorwaarden. Overvloed zegt niet: O, jij wil jezelf ontwikkelen en leren als mens? Nou, weet je wat dan creëer je mooi een aantal ervaringen waarin je vergeet wie je echt bent, zodat je uiteindelijk als beloning, zelfontwikkeling en inzicht krijgt. Het is de basis van vele spirituele richtingen en overtuigingen. Het is ook een prachtig zichzelf in stand houdend systeem wat zijn waarde heeft. Wanneer we kijken vanuit een ander perspectief is het simpelweg een vermomde overlevingsmodus, gebaseerd op oude patronen en dimensionale wetten.

Overvloed zegt: Jij bent heel. Jij bent geen onaffe versie van universele energie. Jij bent al dat is, dat zichzelf vermenigvuldigd heeft in een unieke expressie. Je leeft in alle lagen, in verschillende dimensies en bewustzijnsniveaus, met zijn eigen speelvelden. Misschien weet je het niet meer of nog niet, ben je bewust vergeten dat jij heel bent, puur, prachtig en mooi maar ik doe niet alsof het anders is. Ik eer jouw gevoel van onafheid, als expressie van je meesterschap, als creatie van al dat is, maar ik hou het niet in stand als jij werkelijk denkt dat je niet heel bent.

Ik geef geen water aan de illusie van gewond zijn of beperking, tegelijkertijd geef ik je zalf voor je ziel. Je mag het spel spelen als je wilt. Dan zal ik mij vermommen. Graag ontmoet ik je als gelijke. Kan je zien dat ik jou ben, jij mij?

Overvloed speelt een prachtige rol. Nooit zal overvloed een creatie teniet doen, omdat de kern van overvloed najuist creatie en expressie is. Het is de basis van het spel. Wanneer we verder willen kijken dan alleen ons huidige aarde spelletje en actief mee willen spelen, zullen we terug moeten naar die basis. Voorbij onze spelregels en conditionering kijken naar de bouwstenen van het bestaan. Dan zien we dat alles er altijd al was. Dat de beperking op zich een overvloedige creatie is, omdat alleen vanuit overvloed creatie kan ontstaan. Wanneer je dat weet verdwijnt de noodzaak het spel volgens de oude regels te spelen. Het heeft geen zin meer en is minder leuk als je eenmaal weet hoe het ook kan.

Leven in overvloed. Dat is het toepassen van nieuwe dimensionele wetten op het bestaan hier en nu. Daarmee transformeer je elke bouwsteen, elke overtuiging en ook elke cel. Het doel verandert, dus alle materie en energie verandert mee. Het aardespel hoeft niet meer te doen alsof het dualistisch is, het mag zichzelf zijn. Dan ontvouwen er zich totaal nieuwe universele wetten die opeens transformeerbaar blijken. Een nieuw palet aan mogelijkheden toont zich.

Ook zin in nieuwe mogelijkheden? Voordat je lessen creëert om tot inzicht te komen, voordat we lijden opnieuw uitvinden als middel tot persoonlijke en spirituele groei in een nieuw jasje, vraag overvloed eens zijn vermomming af te doen. Overvloed woont in je hart en elke vezel van je lichaam en geest. Die luistert naar je eigen naam.

Het portaal achter de waterval is geopend. Stap binnen in een wereld vol met eenhoorns, alledaagse relikwieën en lichtcodes. Loop mee met de menselijke engel Mirea en beleef het universum in vol ornaat.

Het is alweer een tijdje geleden dat je iets hoorde van Mirea. Een half jaar lang ben ik intensief bezig geweest met het geven van workshops en trainingen, het afmaken en presenteren van mijn boek.

Er kwam daarna nieuwe ruimte en toen wilde mijn persoonlijke leven mijn aandacht. Het presenteerde mij de grootste uitdagingen die ik ooit beleefde. Op deze momenten, wanneer het leven zich laat zien van zijn meest intense kant merk ik dat ik mijn overtuigingen en inzichten herkader. Dan is er opeens heel weinig echt belangrijk. Dan valt elke filosofie of denkconstructie weg en is er alleen nog maar emotie, gevoel en puur innerlijk weten. Ik zit er nog middenin. Middenin de intense beleving van mens zijn.

Graag deel ik mijn nieuwe inzichten met jullie. Ik zal hier regelmatig nieuwe inspiratie en gedachtes posten. Vandaag de hernieuwde aftrap:

Vrij leven zonder voorbedachten rade

Soms word ik doodmoe van de NLP politie en de 'je bent wat je denkt' doctrine. Met positief denken kom je een heel end, ik geloof in empowerment, maar om het mensen aan te rekenen dat ze in de situatie zitten die ze zitten, omdat je 'zelf je realiteit creert' vind ik harteloos. Mensen in het wilde weg beschuldigen van slachtofferdenken, jezelf in het hokje creator plaatsen en anderen stiekem veroordelen om wie ze zijn, jezelf hoger plaatsen vind ik niet cool.

Het is niet altijd zo simpel als geloven in jezelf en alles komt 'goed'. Soms moet je het doen met de riemen die je hebt, de structuur van je lichaam, hersens die je ziel met je volle bewustzijn heeft gekozen en zit er een plafond aan mogelijkheden in de materie. Omdat de hele intentie van je ziel is om te zijn zoals je bent. Omdat er geen verandering nodig is. Het begint bij accepteren dat het is zoals het is, ipv meteen iets anders te willen zijn.

Ik geloof in buiten de kaders denken, zelfs in het onmogelijke, maar we moeten realistisch blijven. Niet van geluk, status, geld of zelfs spirituele ontwikkeling het hoogste goed maken. Het hoogste (als er al zoiets zou bestaan als hoger en lager) is altijd nog liefde in mijn mening. Dat hele creator vs slachtoffer gebeuren is nog wel de grootste illusie. Er zit namelijk geen enkel verschil tussen slachtoffers en creators. Tussen bewust en onbewust. Er bestaan geen hogere en lagere vibraties. Geen doelen, eindpunt of onbereikbaar verlangen. Er is alleen maar vervulling, overvloed en een beleving. Zonder agenda. Een ervaring met daaraan een les te koppelen, is beleven met voorbedachte rade en met agenda en is niet werkelijk vrij. Het enige wat dan gebeurt is dat je je eigen referentiekader blijft bevestigen. Allemaal prima, maar laten we er wel eerlijk over zijn.

Laten we elkaar geen rozentuin beloven en voorwaarden stellen aan de sleutel naar de tuin. Deze sleutel selectief delen aan uitverkorene of 'wanneer diegene er klaar voor is'. Wanneer we voorwaarden stellen maken we een hergecreeerde hemel binnen bestaande overtuigingen. De hemel op aarde, die hier en nu is, heeft niet eens een sleutel omdat die vrij toegankelijk is, en er al is. We herkennen het alleen zo vaak niet, omdat we denken dat het er zus en zo uit moet zien. Wanneer we dat zus en zo laten gaan opent zich een nieuw bewustzijn in elk moment.

Verwondering toont zich en dan is er de mogelijkheid het leven opnieuw te ontdekken.

De groetjes,

Marieke